Biografio pri Paiva Netto

José de Paiva Netto, verkisto, ĵurnalisto, radipreleganto, komponisto kaj poeto, naskiĝis je la 2-a de marto 1941, en Rio de Janeiro/RJ, Brazilo. Li estas Direktoro-Prezidanto de Legio de Bona Volo (LBV), aktiva membro de Brazila Asocio de Amaskomunikiloj (ABI), de Brazila Asocio de Internaciaj Amaskomunikiloj (ABI-Inter), ano de Nacia Federacio de Ĵurnalistoj (Fenaj), de International Federation of Journalists (IFJ), de Sindikato de Profesiaj Ĵurnalistoj en Subŝtato Rio de Janeiro, de Sindikato de Verkistoj en Rio de Janeiro, de Sindikato de Radikomunikistoj en Rio de Janeiro kaj de Brazila Unuiĝo de Komponistoj (UBC). Ankaŭ partoprenas en Beletra Akademio en Centra Brazilo.

Inter sennombraj ricevitaj omaĝoj, oni lin distingis per Medalo de la I-a Jarcento de la Brazila Akademio de Beletro (ABL), oni lin nomumis kiel komandoron en la Ordeno de Rio Branco, fare de la Ministerio de Eksteraj Rilatoj, kaj oni donis al li la Gradon de Komandoro, fare de la Konsilantaro de la Ordeno de Aeronaŭtika Merito, kaj la Medalon de Paciganto, fare de la brazila Ministerio de Terarmeo; kaj la "Arĝentan platon", aljuĝitan de Universala Esperanto-Asocio (UEA), okaze de la inaŭguro de la Templo de Bona Volo (TBV), en oktobro 1989. Tiu elstara premio, omaĝanta la ĉefgvidanton de LBV, troviĝas en ekspono en la Memorigejo José de Paiva Netto, unu el la ĉambroj de la Monumento. Musklaku ĉi tie kaj ekkonu la omaĝojn ricevitajn de Paiva Netto.

Unuenaskita ido de Idalina Cecília (1913-1994) kaj de Bruno Simões de Paiva (1911-2000), kies nuptoatestantoj estis Dorival Caymmi (1914-2008) kaj frato de Lícia Margarida (1942-2010). Lian infanan kaj lian junulan aĝojn markis neordinara okupiĝo pri spiritualaj, filozofiaj, edukaj, sociaj, politikaj, sciencaj kaj ekonomikaj temoj, krom profunda sento por helpado al necesbezonaj homoj.

Li lernis ĉe la tradicia Kolegio Petro la II-a, en la ĉefurbo de Rio de Janeiro, kie li ricevis la titolon Eminenta Lernanto, kaj omaĝon per bronza plataĵo, ĉe la sidejo de tiu bonfama Model-Kolegio. En 1956, kiam li ankoraŭ adoleskis, li komencis sian venkoplenan karieron flanke de la karmemora Fondinto de la Institucio, la brazila pensulo, ĵurnalisto, radipreleganto, verkisto, poeto Alziro Zarur (1914-1979). Li estis unu el liaj ĉefaj asesoroj dum preskaŭ unu kvarono de jarcento. Por sin tute dediĉi al LBV, li forlasis sian inklinon al Medicino. Poste, li fariĝis Ĝenerala Sekretario de Legio de Bona Volo (t.e. posteno responda al tiu de Vicprezidanto) kaj post la morto de Zarur, li anstataŭis lin.

Li estas komponisto kaj publikiganto de muzikaĵoj, lernanto de profesoro Homero Dornelas (1901-1990) kiu estis asesoro de la elstara Villa-Lobos (1887-1959). Li verkis la Marŝon de Soldatetoj de Dio, kiun unuafoje, je 21/4/1960, kantis infanoj flegataj de Instituto São Judas Tadeu, en Rio de Janeiro, kie li kunlaboris kiel volontulo. Tiu prezento estis omaĝo al Brasília, kiun Prezidento Juscelino Kubitschek (1902-1976) inaŭguris en tiu sama tago.

Inter liaj pluraj agadoj, li estis zorganto pri son-efektoj por la radiprogramoj de Zarur, kio pli rafinis lian muzikan aŭdkapablon. Malgraŭ lia ekstrema sindediĉo al la idealo de Bona Volo, lia ligo al muziko ne perdiĝis.

Lia unua sukcesa verko, nome omaĝo al la popolo de Subŝtato Bahia, estis sondisko nomita Negrada – Jesus o Grande Libertador! (Nigrularo – Jesuo, la Granda Liberiganto!) (01/04/1983, Salvador/BA), vendiĝis je 100 mil ekzempleroj, kio estas elstara atingo, se temas pri erudicia muziko. Tiu verko montriĝis ĉe la podio de Municipa Teatro en Rio de Janeiro, en aprilo 1983, sub gvidado de la respektata reĝisoro Isaac Karabtchevsky.

La debuto de Negrada – Jesus, o Grande Libertador! okazis kun muzikaranĝo de profesoro Darcy Augusto Malheiros, kaj por la koncerto per Brazila Simfonia Orkestro (OSB), la orkestraranĝon plenumis reĝisoro Osman Giuseppe Gióia. Poste, en Bulgarujo, Eŭropo, oni sonregistris ĝin laŭ orkestraranĝo de Alexander Yóssifov kaj gvidado de reĝisoro Ricardo Averbach, elstara disĉiplo de la fama Vladi Simeonov.

Ekde la jardeko post 1980, liajn komponaĵojn oni prezentis en Florianópolis/SC, Salvador/BA, Rio de Janeiro/RJ, Curitiba/PR, Belo Horizonte/MG, Brasília/DF, São Paulo/SP, Porto Alegre kaj Nova Petrópolis/RS, kaj en aliaj urboj, kaj lia repertuaro enhavis ankaŭ plurajn liajn produktaĵojn, dediĉitajn al Sankta Maria, per kiuj li omaĝas Brazilon kaj plurajn ĝiajn subŝtatojn. Oni elstarigu koncertojn okazintajn en la jaro 2000, unuafoje kun socihelpa intenco en Bulgarujo, produktitajn de reĝisoro José Eduardo de Paiva kaj gviditajn de Bedros Papazian.

Oni emfazu pri lia kunlaborado kun reĝisoro Almeida Prado (1943-2010), kun kiu li verkis Simfonion Apokalipso (1987), kiun oni monddebute prezentis je 21/10/1989, per Simfonia Orkestro de Nacia Teatro Claudio Santoro, en Brasília, la brazila ĉefurbo, okaze de inaŭguro de Templo de Bona Volo (1989), antaŭ ĉirkaŭ 50 mil homoj, sub reĝisorado de Achille Picchi; kaj, krome, Suíte Aquarius – Danco de l’Mondoj, laŭ orkestraranĝo de la bulgara komponisto Alexander Yóssifov. Ili estis diske registritaj en la lando de Pancho Vladiguerov, la unua per Koruso kaj Orkestro de Nacia Radio de Bulgarujo, kaj la dua per Sofia Chamber Players Orchestra. La Nova Ordono de Jesuo, el la Oratorio Mistero de Dio Revelaciita estis prezentita en la jaro 2000, ĉe la sidejo de UN (Organizo de Unuiĝintaj Nacioj), fare de Ekumena Koruso Bona Volo, unua brazila Koruso, kiu prezentiĝis ĉe UN.

La Oratorion Mistero de Dio Revelaciita li verkis en Portugalujo, en Rio de Janeiro kaj en Rio Grande do Sul (1998), Brazilo, inspire de la genia Villa-Lobos. Ĝin diskoregistris Koruso Kapelo Svetoslav Obretenov, en Bulgarujo, kaj la verko vendiĝis je pli ol 500 mil ekzempleroj, kaj oni premiis ĝin per "duobla platena disko". En 9/4/2006, tiun Oratorion oni unuafoje prezentis en la mondo, en la angla lingvo, ĉe Convent Avenue Baptist Church, en Novjorko, Usono, kiel parton de la Koncerto de Sankta Semajno, laŭ gvidado de reĝisoro kaj pastoro Gregory Hopkins, kaj kun partopreno de The Sanctuary Choir, kiun formas afrikdevenaj usonanoj.

Je la 20-a de junio 2006, naŭ tagojn antaŭ ol kompletigi 50 jarojn da laborado ĉe LBV, lin omaĝis la estraro de la centjara Theatro São Pedro, en Porto Alegre, fare de la digna kulturentreprenisto Eva Sopher, okaze de Kulturvespero Emocioj kaj Rememoroj, kaj tiu evento gravuriĝis en la historion de tiu Domo. Liajn melodiojn prezentis Ĉambrorkestro de Theatro São Pedro kaj Ekumena Koruso Bona Volo, sub gvidado de reĝisoro Antônio Carlos Borges Cunha. Ankaŭ en Nova Petrópolis, alia urbo de Rio Grande do Sul, oni prezentis verkojn de la aŭtoro, en 2006.

Laŭlonge de jaroj, liaj muzikverkoj ricevis komentojn de renomaj reĝisoroj, komponistoj kaj muzikkritikistoj, nome Dorival Caymmi (1914-2008), Ricardo Cravo Albin, Francisco Mignone (1897-1986), Ricardo Averbach, José do Espírito Santo (1927-2005), Hélio Rosa kaj Alexander Yóssifov (kun kiu li kunverkis koncerton por piano kaj orkestro). La muzikverkaro de Paiva Netto disvendiĝis je milionoj da ekzempleroj.

Kiel estro de Legio de Bona Volo ekde 1979, li multobligis programojn por Homa, Socia kaj Eduka Elvolvado en la Institucio, per ĝiaj modellernejoj, kiuj taŭgas por pli grandaj projektoj, al kiuj li sin dediĉas de longa tempo: reedukado kun Ekumena Spiritualeco, efektivigata per Pedagogio de Bona Volo, kiu proponas ian novan lernomodelon, ligantan Cerbon al Koro. Ĝi enhavas esence du segmentojn: Pedagogio de Amo kaj Pedagogio de Ekumena Civitano. Ĉi tiu edukpropono, kies metodon oni sukcese aplikas ĉe la instru-reto kaj ĉe sociaj kaj asistaj programoj de Legio de Bona Volo, troviĝas ankaŭ ĉe hejmoj por infanoj, junuloj kaj maljunuloj; Komunumaj kaj Edukaj Centroj; kaj sportaj kaj kulturaj centroj. Ambaŭ Pedagogioj “havas kiel fundamentojn la valorojn, kiuj devenas de Frata Amo, alportitajn sur la Teron de pluraj lumaj homoj, precipe Jesuo, la Ekumena Kristo, la Dia Ŝtatestro”, laŭ aserto de kreinto de la propono, la edukanto Paiva Netto. Ĉe Pedadogio de Amo, oni fokusas infanojn ĝis la 10-jara aĝo, per kunigado de sentemo al lernokapabla elvolviĝo de la etuloj, tiel ke karesemo kaj amemo marku la tutan konon kaj la etosojn en ilia vivo, inkluzive de la lernejo. Pedagogio de Ekumena Civitano direktiĝas al edukado de adoleskantoj kaj plenkreskuloj, tiel ke la homo pretu vivi Ekumenan Civitanecon, surbaze de plena praktikado de tutplaneda Solidareco. Ĝi havas kiel standardon la Novan Ordonon de Jesuo, la Ekumena Kristo: “Vi amu unu alian, kiel Mi vin amis. Nur per tio ĉiuj homoj scios, ke vi estas miaj disĉiploj. Neniu havas Amon pli grandan ol tio, ke iu demetus sian Vivon por siaj amikoj.” (Evangelio, laŭ Johano, 13:34 kaj 35 kaj 15:13).

Daŭra klopodado flanke de la estro de LBV, por disponigi al la plej senhavaj tavoloj de la socio Edukadon, kiu karakteriziĝas per kunigo de instruado al Ekumena Spiritualeco estas, laŭ analizo de Profesoro Arnaldo Niskier, membro de Brazila Akademio de Beletro (ABL), “ia rimarkinda penado. Paiva Netto nuntempe alportas tute novan instrumetodologion, kiu bezonas fakajn instruistojn, kiuj ne facile troviĝas en nia medio, kaj do oni devos prepari ilin ene de originala, revolucia sistemo, laŭ pedagogia vidpunkto”.

La disvastiĝo de tia entrepreno faris, ke la karmemora ĵurnalisto Ibrahim Sued (1929-1995) elektis Paiva Netto por intervjuo pri la tendencoj de Edukado, kaj tiu estis la lasta granda ĵurnalraporto en la longa kaj sukcesa kariero de Ibrahim, kiun oni konsideras kiel pioniron de sociĵurnalismo en Brazilo, ĉar li intervjuis malmultajn, sed elstarajn homojn, interalie la usonan Prezidenton John Kennedy (1917-1963), Papon Paŭlo la VI-a (1897-1978) kaj, okaze de la inaŭguro de la urbo Brasília, Prezidenton Juscelino Kubitschek. Pedagogion de Ekumena Civitano laŭdis famaj homoj en la tuta mondo, kiuj ĉeestis la Kunsidon de la Supera Instanco de Ecosoc, kiu okazis ĉe la sidejo de Unuiĝintaj Nacioj en Ĝenevo (Svisujo), en julio 2007. Tiam, la Direktoro de Departemento de Forigo de Malriĉeco en la Ministerio de Ekonomia Planado kaj Socipovigo, en Tanzanio, Anna Mwasha, diris: “LBV faras belegan laboron, precipe por certigi, ke infanoj ricevu altkvalitan, altvaloran Edukadon. Tiuj estas neordinaraj valoroj, kiuj elvolvas ilian cerbon kaj ilian koron. En estonta tempo, tiuj infanoj grave influos en la socio, komplete ŝanĝos ĝin kaj starigos Pacon ĉie. Ĉi tio tre emociigis min. En plej evoluintaj landoj, oni multe parolas pri plibonigo de Edukado, sed mi komprenas, ke LBV batalas precipe por formi la karakteron de infanoj per valoroj kiel Amo, kaj trankviligi ilin, konsciigi ilin. Edukado surbaze de tiaj valoroj povas tute ŝanĝi socion, pacigi homojn, kaj tiel plibonigi la tutan mondon. De tio venas la simbolo de LBV, kiu montras bluan koron. Tiu simbolo multon signifas, ĉar ĝi signifas Amon, ĝi estas tutmonda simbolo. Kaj se oni havas Amon, tiam Paco ĉeestas, evoluo ĉeestos. Pro tiaj etaj aferoj vi povos spirite – kaj eĉ intelekte – esti solidaraj kun aliaj homoj. Do, eĉ se oni havas malmultajn rimedojn, se oni havas Amon, tiam eblas esti solidara kaj alporti evoluon al multaj homoj.”

Ĝi estas laboro, kiu ne havas landlimojn kaj entuziasmigas aliajn landojn. Nuntempe, tiun solidaran iniciaton plenumas Legio de Bona Volo de Argentino, de Paragvajo, de Urugvajo, de Bolivio, de Portugalujo kaj de Usono, krom diversaj aliaj regionoj en la mondo.

LBV estis la unua brazila organizo de la civila socio, kiu asociiĝis al la Departemento de Publika Informado de Unuiĝintaj Nacioj (DPI), post 1994. En 1999, ĝi fariĝis ankaŭ la unua civila brazila asocio, kiu atingis ĉe UN statuson de ĝenerala konsultanto ĉe Ekonomia kaj Socia Konsilantaro (Ecosoc). Kaj en la jaro 2000, ĝi ekpartoprenis la Konferencon de NRO-oj kun Konsultaj Rilatoj por Unuiĝintaj Nacioj (Congo), en Vieno, Aŭstrujo. Cetere, ĉe Ecosoc ĝi aktive partoprenas en la ĉefaj kunsidoj de tiu organo, kaj kontribuas per gravaj dokumentoj kaj publikigaĵoj, eldonataj en diversaj lingvoj kaj donataj al Ŝtatestroj, al ministeriaj konsilantoj kaj al reprezentantoj de la civila socio. Inter tiuj dokumentoj, oni elstarigu la revuojn Solidara Socio, Paco por la Jarmilo kaj Tutmondigo de la Frata Amo. Ĉi tiu lasta, alportita por kunsido de Hight-Level Segment 2007 (Kunsido de la Supera Instanco), kiu okazis ĉe Palais des Nations (Palaco de Nacioj), ĉefa oficejo de UN en Ĝenevo, Svisujo, estis akceptita tre entuziasme, fare de la Ĝererala Sekretario de Unuiĝintaj Nacioj, Ban Ki-moon, okaze de lia vizito al la stando de LBV en tiu evento. La Sekretario konfirmis sian apogon al LBV, kiam li subskribis la kovrilon de la revuo kaj esprimis siajn dezirojn de multa sukceso al ĉiuj agadoj entreprenataj de Legio de Bona Volo. Krom la tasko stimuli la civilan socion por apogo al la ok Celoj de la Jarmilo, LBV estas kunfondinto de komitato pri Spiritualeco, Valoroj kaj Tutmondaj Interesoj, ĉe UN, kaj krome partoprenas en la plenum-komisiono.

Je la 21-a de oktobro 1989, Paiva Netto inaŭguris en Brasília/DF, ĉefurbo de Brazilo, Templon de Bona Volo, kun ĉeesto de pli ol 50 mil partoprenantoj. TBV estas poluso de Senlima Ekumenismo, kiu pledas por repaciĝo inter ĉiuj homoj kaj popoloj sur la Tero, kaj de Tuta Ekumenismo, kiu esprimas urĝan neceson pri kunigo inter Homaro sur la Tero kaj Homaro en la Ĉielo. Tial oni konas ĝin ankaŭ kiel Templon de Lumaj Spiritoj aŭ de Benataj Animoj, ĉar finfine mortintoj ne mortas. TBV estas admirata pro ties aŭdaca arkitekturo, kiu reflektas universalan Spiritualecon, kaj la tradicia ĵurnalo Diário de Notícias, en Lisbono, Portugalujo, konsideras ĝin kiel la plej grandan sepedran piramidforman konstruaĵon en la 20-a jarcento. Pro iniciato de Paiva Netto, oni inaŭguris en 1994, apud Templo de Paco, kun ĉeesto de pli ol 100 mil homoj, Mondan Parlamenton de la Ekumena Frateco, ParlaMundi de LBV, konstruaĵo kiu kunformas arkitekturan ensemblon plej multenombre vizitatan en Brasília (ĉe Dombloko 915 Sude), laŭ la Sekretario pri Turismo de la Federacia Distrikto (Setur), ĉar ĝi jam akceptis ekde la inaŭguro pli ol 21 milionojn da pilgrimantoj.

Okaze de la inaŭguro de TBV, la eksprezidento de Usono kaj Nobelpremiito pri Paco (2002) Jimmy Carter kaj la tiama Ĉefministrino de Britujo, Margaret Thatcher, esprimis sian admiron pri la entrepreno. Okaze de la inaŭguro de ParlaMundi, Monaĥino Tereza el Kalkuto (1910-1997), Nobelpremiito pri Paco en 1979, gratulis la direktoron de LBV pro la iniciato: “Estimata S-ro José de Paiva Netto, pere de vi mi transdonas al ĉiuj miajn preĝojn. Benoj de Dio estu kun vi en Legio de Bona Volo, kaj multaj homoj ekkonu la Amon de Jesuo pere de Monda Parlamento de Ekumena Frateco kaj konservu vivanta la Bonan Mesaĝon de Lia Amo en la mondo, amante unuj la aliajn kiel Li nin amis. Dio vin benu”.

Aliaj elstaraj Ŝtatestroj, kiel eksprezidento de Kubo Fidel Castro, krom homoj premiitaj per la Nobelpremio pri Paco, laŭdis la kaŭzon defendatan de Paiva Netto, ekzemple: anglikana Ĉefepiskopo Desmond Tutu (Sudafriko); la argentina verkisto Adolfo Pérez Esquivel; la Prezidento de Orienta Timoro, D-ro José Ramos-Horta; la Internacia Aktivulo pri Homaj Rajtoj S-ino Shirin Ebadi; kaj Yasser Arafat (1929-2004), eksprezidento de Palestina Aŭtoritato.

Por omaĝi homojn, kiuj distingiĝas en siaj agadkampoj por la disvastigo de Paco kaj Solidareco en Brazilo kaj en la cetera mondo, Paiva Netto kreis la Medalon de Merita Ordeno de Ekumena Frateco, nome premion, kiun de 1996 oni ĉiujare transdonas. Inter tiuj, kiuj jam ricevis la Medalon de LBV, oni elstarigu la ŝtatestrojn Mário Soares (eks-Prezidento kaj eks-Ĉefministro de Portugalujo) kaj Nelson Mandela (Nobelpremiito pri Paco en 1993 kaj unua nigra Prezidento de Sudafriko, de 1994 ĝis 1999); Dalai-Lamao Tenzin Gyatso (tibeta gvidanto kaj Nobelpremiito pri Paco en 1989); eksĜenerala Sekretario de UN Kofi Annan; la “Atleto de la Jarcento”, Pelé; Francisco Cândido Xavier, spiritisma mediumo (1910-2002); Dom Hélder Câmara (1909-1999), eks-Ĉefepiskopo en Olinda kaj Recife. Krom tiuj, ankaŭ aliajn grandajn nomojn de diversaj branĉoj en la brazila kaj monda socioj oni omaĝis per speciala sesio de la Merita Ordeno de Ekumena Frateco, kaj oni tion transdonis en Usono, okaze de Brazilian Day in New York (Brazila Tago en Novjorko). Ĝi okazas ĉiujare en la koro de Manhattan, por celebri la Sendependiĝon de Brazilo, kaj la festivalo akceptas ĉiujare pli ol unu milionon da homoj, tiel ke ĝi fariĝis unu el la plej popularaj festoj en Big Apple (Granda Pomo).

La ĉefgvidanto de LBV kreis krome, en la jaro 2000, Mondan Forumon Spirito kaj Scienco, de LBV, kiu fariĝis plej granda monda movado en sia speco, por formado de novaj modeloj de homa penso, surbaze de interkonsento kaj interŝanĝado inter scienca kono kaj diversaj religiaj tradicioj, kaj en tio jam partoprenis homoj kiel usona astronaŭto Edgar Mitchell, kosmoŝipano ĉe Apollo 14, kvina homo, kiu surpaŝis la lunon; Alexander Lazutkin, rusa kosmonaŭto, kiu partoprenis la kosmoŝipanaron ĉe Misio MIR-23; kvantum-fizikistoj kaj verkistoj Amit Goswami (Usono), Patrick Drouot (Francio), Waldyr Rodrigues (Brazilo); brazila astronomo Ronaldo Rogério de Freitas Mourão; franca psikologo kaj edukisto Pierre Weil (1924-2008); tibeta lamao Chagdud Tulku Rinpoche, krom aliaj gravaj homoj. Tiu evento proponas pli ol daŭran teorian diskutadon, kaj stimulas praktikadon de proponoj en la kampo de realigoj en la socio. Li fondis ankaŭ Akademion Jesuo, la Ekumena Kristo, kiu konsistas el Instituto por Studado kaj Esplorado pri Scienco de la Animo kaj Instituto por Studado, Esplorado kaj Praktikado de la Nova Ordono de Jesuo.

Por disvastigi Spiritualan Civitanecon (koncepto diskonigita de li), Paiva Netto kreis Superan Reton Bona Volo de Radio (Super RBV), TV-on Bona Volo kaj Reton Edukado kaj Estonto de Televido (Reeduki), TV-on Ekumenismo, krom la publikigaĵoj Jesuo Alvenas! kaj BONA VOLO.

Li estas ankaŭ aŭtoro de pluraj furoraj libroj, kun pli ol 4 milionoj da venditaj ekzempleroj, kaj krome verkis por plej gravaj ĵurnaloj kaj revuoj en la tuta mondo, ekzemple: Diário de Notícias, Jornal de Coimbra, Correio da Manhã, Jornal de Notícias, O Primeiro de Janeiro, Notícias de Gaia, Voz do Rio Tinto, Jornal da Maia, kaj O Público (Portugalujo); Time South, Jeune Afrique kaj African News (Afriko); Daily Post (internacia cirkulado); Clarín (Argentino); Jornada (Bolivio); El Diário Notícias kaj ABC Color (Paragvajo); El País (Urugvajo); kaj por International Business and Management, krom aliaj gravaj periodaĵoj en Brazilo kaj en eksterlando.

Pri tiu aspekto de lia personeco, la usona verkisto Errol Lincoln Uys rimarkigis: “Kiel praktika homo, Paiva Netto ne forgesas sian poetan animon”. Laŭ difino de la eminenta profesoro, juristo kaj traktatisto José Cretella Júnior, “li estas eminenta stilisto, ĉiam informita pri novaĵoj”. Kaj laŭ la opinio de la majstro de profesoroj Moacir Costa Lopes (1927-2010), “li estas tre talenta verkisto”.